Projecten/Akties

Sponsor fietstocht klik hier

Resultaat Benefietconcert Aalsmeer 2009 klik hier

Benefietconcert Aalsmeer 24 okt. 2009 klik hier

Zie ook de website: www.nepalbenefiet.webs.com

Verslag Anneke en Ida over overige projecten rondom Sauraha klik hier 

Project waterpomp en wasbakken (Nepalbenefietconcerten) klik hier

30-jarig huwelijksfeest Engelien en Jaap kllik hier 

Verder op deze pagina:

- meerdere sponsoractie

- dank aan de sponsors

- hoe de giften zijn besteed

Het benefietconcert in de Oude Veiling was weer overweldigend succes

Op 24 oktober 2009 vond voor de 6e keer in rij en voor de 2e keer in de Oude Veiling een benefietconcert plaats voor Nepal. Met de opbrengst werd dit keer steun gevraagd voor 3 kleinschalige projecten in Chitwan, alle ten behoeve van de Tharu gemeenschap aldaar.

Singer songwriters
SAS and friends beten de spits af met een ontroerend liedje dat Saskia Veenswijk schreef tijdens haar bezoek aan het kinderhuis in Nepal. Ze had een gelegenheidsband samengesteld voor deze avond, waarmee de bekende liedjes van Sas toch weer een verrassend andere sound kregen.
Blue  Venture
Daarna volgden Michel, gitarist en Scott, zanger; oftewel Blue Venture. Twee jonge knapen, die, ondanks dat ze nog maar kort met elkaar muziek maken, harmonieus klonken en het publiek wisten te vermaken met deels eigen nummers en deels covers.
Rockers De Hucksters
Vervolgens werd de stemming gezet door rock giganten De Hucksters. Deze sympathieke 5 mans rockformatie speelt al lange tijd samen en zette een geweldige inspirerende show neer, zeker niet in de minste plaats door het bezielende optreden van zanger Hans Millenaar. Zij maakten nog een extra sympathiek gebaar aan het eind van hun optreden door hun T-shirts en CD’s te koop aan te bieden voor 5 euro p.st. en de gehele opbrengst te schenken aan de Nepalese projecten. Dit leverde 160 euro op.
King Pelican
Tom Meijer, die de bandjes aankondigde en de optredens soepel aan elkaar praatte, kondigde tot slot het laatste optreden aan: King Pelican. Deze jonge mensen spelen sinds eind 2008 samen en hun populariteit stijgt snel in Aalsmeer en omgeving. Dat ze, ondanks de verkoudheid van zangeres Nicolette en de verjaardag van bassiste Kim toch bereid waren op te treden, wordt door de organisatie zeer op prijs gesteld. En wederom wisten ze het publiek te boeien en ontroeren met hun muziek.
Nepalese sfeer
De Nepalese sfeer werd in stijl vertegenwoordigd door Lila Khadka, een mooie Nepalese jongedame, die twee keer een Nepalese dans uitvoerde. Dit maakte, samen met de heerlijke hapjes van “Himalaya huis” en de Nepalese kleding en sieraden die Raju Khadka te koop aanbood, dat de Nepalese sfeer volop aanwezig was. Een deel van hun omzet bracht voor het goede doel 155 euro op.
Ontwikkelings Samenwerking Aalsmeer (OSA)
Voor de drie projecten die we dit jaar willen steunen is in totaal 2500 euro nodig. Mede dankzij wederom een geweldige donatie van de OSA (1200 euro) werd dit streefbedrag overschreden en zijn we op een bedrag uitgekomen van rond de 2700 euro. Een geweldige opbrengst dus. De organisatie bedankt de OSA en alle aanwezigen en vrijwilligers die zich voor de benefietavond hebben ingezet namens de kinderen en vrouwen in Nepal. We zullen het geld goed gaan besteden en jullie op de hoogte houden van de ontwikkelingen van de projecten.
We zien elkaar vast weer volgend jaar, want het lijkt een nieuw traditioneel evenement in Aalsmeer te gaan worden.

Joke

Ga naar homepage

Tharu Dauw vrouwen

Beste Nepal geïnteresseerden,

Al bijna is het weer zover. Wederom staat ons een spetterend benefiet muziekspektakel te wachten met als doel het steunen van de armste kinderen in Nepal. En wederom hebben muzikanten van 4 bands uit Aalsmeer en omstreken zich vrijwillig beschikbaar gesteld om deze avond tot een groot succes te gaan maken.

Noteer dus vast in de agenda:

24 oktober in De Oude Veiling in Aalsmeer, die weer geheel ter beschikking gesteld is.

Entree 7,50 (meer mag natuurlijk ook)

Er is gekozen om dit jaar enkele kleinere projecten te steunen, die worden gecoördineerd door de NGO van Sapana village development centre t.w.

-          een vrouwenwerkproject dat heet: Tharu Dauw. Dit is een project waarbij Tharu vrouwen producten produceren, geheel in de stijl van hun eigen specifieke cultuur (de Tharu bevolking is een vrij kleine gemeenschap en behoort tot een van de laagste kaste in Nepal). Ze verkopen deze producten en hopen uiteindelijk in hun eigen levensonderhoud te kunnen voorzien en  hun kinderen een betere toekomst te bieden. Vorig jaar besteedde Katja Schuurman met haar programma Return to sender ruimschoots aandacht aan dit project. Er is nu dringend behoefte aan goed materiaal in hun werkplaatsje.

-          Een computerproject: een enthousiaste getalenteerde Nepalese jongeman geeft gratis computerlessen aan kinderen die naar school gaan en waarvan de ouders deze lessen niet zelf kunnen betalen. Er is een zorgvuldig systeem dat ervoor zorgt dat alleen de echt armere gezinnen hiermee geholpen worden. We willen hem dit jaar graag steunen zodat hij meer kinderen deze lessen kan aanbieden. 

-          Wederom zal een bedragje besteed worden aan de hygiënische middelen die zullen worden uitgedeeld bij de Medical Checks for children en die ook dit jaar weer door de St. MCC uitgedeeld zal worden. Deze check-up wordt gratis gegeven door een groep vrijwilligers, waaronder artsen, verpleegkundigen en leken uit Nederland. Hygiënevoorlichting is hierbij van groot belang, daar nog steeds veel kinderen sterven door de slechte hygiëne in Nepal.

Dus, wil je een fijne, swingende avond meemaken en daarbij tegelijk je steentje bijdragen aan bovenstaande projecten, kom dan op 24 oktober en neem zoveel mogelijk mensen mee.  Adres: De Oude Veiling, Marktstraat 19 te Aalsmeer

Woon je in of in de buurt van Aalsmeer, hou dan de lokale kranten van Aalsmeer en omgeving in de gaten voor meer informatie over het programma van deze avond. Indien het programma geheel bekend is, wil ik jullie graag ook weer via een E-mail op de hoogte brengen. Indien je niet op de hoogte gehouden wil worden, zou ik het prettig vinden als je me dit even laat weten. Hartelijk dank.

Ontvang een warme groet,

Joke van der Zwaan

e-mal: bootje25@kabelfoon.nl

tel. 0297-326043

ga naar homepage

Met de fiets van de Middellandse Zee naar Maastricht.

Zondag 27 april, een stralende ochtend in de Camarque. Dit wordt onze eerste fietsdag. Wij hebben ons voorbereid op een tocht van twee weken met als eindbestemming Maastricht. Zo’n jaar geleden hebben we de afspraak gemaakt om met drie vrienden, tijdens de meivakantie, een lange fietstocht te maken. Vorig jaar leerde ik André Renting kennen, een goed mens, die zich voor kansarme kinderen in Nepal inzet. Mijn vrienden omarmen meteen het idee om met de fietstocht sponsoren voor de stichting te werven. Tijdens de voor-bereiding ontstaan er een aantal problemen om de fietsconditie echt op peil te krijgen. Het weer in de periode voorafgaande aan de tocht is bar en boos. De training valt dus wel eens in het water. Daarnaast is Jan beredruk met z’n werk, Frans krijgt een virus infectie en ik ben de gelukkige die redelijk veel kan trainen. We worden echter overweldigd door de mooie reacties die we krijgen, van al die mensen en instellingen,  die de kinderen in Nepal een warm hart toedragen. Dit is zeker de stimulans om ervoor te zorgen dat we deze tocht tot een goed einde brengen. De route wordt zorgvuldig voorbereidt en we komen tot de conclusie dat we gemiddeld 100 km. per dag moeten fietsen om op tijd in Maastricht te kunnen zijn.  Intussen blijven de giften binnenkomen en zijn de reacties overweldigend…

Gezien de schoonheid van het landschap gaan we de eerste dag niet voor de korte, maar de mooie route. Flamingo’s, wilde paarden, vogelgekwetter en prachtig fietsweer.Frans doet het nog even rustig aan en volgt ons met de bus. Hij is vandaag de soigneur, wij de cyclisten.

Na 130 kilometer arriveren we uiteindelijk in Chateau Neuf Du Pape. Een mooi oord, niet alleen voor wijnliefhebbers We volgen vooral de loop van de Rhône, Saone en de Maasvallei We zijn immers geen professionals en voorkomen op die manier dat we niet teveel hoeven te klimmen.

De tocht verloopt heel erg voorspoedig. We hebben goed fietsweer, meer rug dan tegenwind en schrikken er zelfs van, dat we zo goed opschieten. Frans wordt met de dag sterker en snoept ons zelfs een paar colletjes af. En dan hebben we toch allemaal onze zware momenten. De puf is er dan uit, de benen zwaar en de ene heuvel volgt de and. .  ere op. Dit zijn echter ook de mooie ogenblikken. We weten immers dat we dit niet alleen voor ons zelf doen, voor onze vriendschap, maar ook voor een groep kinderen die we een beetje kunnen helpen om een betere toekomst te krijgen.  Om niet te vroeg in Maastricht te arriveren, we daar hebben immers een belangrijke afspraak, blijven we een dag langer in Verdun. Met z’n drieën fietsen we langs de herinneringen van de waanzin van de eerste wereldoorlog. We zijn verbaasd, stil, treurig en hebben ontzag voor de soldaten die hier het leven lieten. De volgende dag zullen we de Belgische grens bereiken. Intussen is de fietsconditie aardig op peil en zijn honderd en zeven kilometers geen probleem. Via Houffalize gaan we naar Spa en realiseren we ons dat het fietsen in de Ardennen toch weer van een andere orde is. Ook al zijn we geboren en getogen Limburgers, de heuvels doen zeer! We arriveren in Spa en zullen de volgende dag onze laatste etappe naar Maastricht fietsen. Het is heel erg leuk dat een aantal vrienden ons vergezellen. De gevoelens zijn tegenstrijdig. De voor ons unieke tocht loopt ten einde maar we verlangen toch ook naar ons gezin, de familie en de vrienden

Maastricht, de laatste kilometers, zenuwachtig, niet wetend wat we mogen verwachten als we de laatste bocht, rechtsom, het Onze Lieve Vrouwen Plein bereiken.

Mooi.., een grote groep, familie, vrienden en het bestuur van de stichting Ketaaketighar Nepaalmaa staan ons op te wachten. Eerst samen de Basiliek in, een kaarsje branden, symbolisch om de cirkel rond te maken. Het is gelukt, dankbaar voor zoveel steun.

Eric staat met de tranen in de ogen. We kennen elkaar nog niet, maar ik denk: dat moet de voorzitter zijn! Jolie, de dochter van Frans maakt het plaatje compleet door officieel de cheque aan te bieden:         6259 euro!!!

Beste, lieve, dierbare, gulle gevers. Wij hebben weliswaar gefietst, maar voor ons was het een feest een voertuig te zijn. Uiteindelijk zorgt jullie bijdrage voor het verschil!!             Jan, Frans en Hein. Bedankt!

ga naar homepage 

Bericht van Joke,
Hierbij even een berichtje met de stand van zaken na de benefietconcerten in Aalsmeer en mijn reis naar Nepal. De waterput is inmiddels al in gebruik genomen door de kinderen van het schooltje in Chitrasari. Er zijn ook kranen
en wasbakken geplaatst, zodat de kinderen van start kunnen met het hygiëneprogramma. Hiervoor zal iedere maand zeep gekocht worden, eveneensvan het opgehaalde geld. Erg leuk initiatief, vind ik. En, er zal  nog een waterput gebouwd gaan worden, want het geld dat bestemd was voor de zeep, tandenborstels e.d. om uit te delen bij de MCC missies, is door een misverstand, bij 3 van de 4 missies niet aangeschaft. Dit geld dat nu over is, samen met nog een gift van een gulle Aalsmeerder, die 200 euro (verjaardaggeld) kwam brengen net 1 dag nadat ik uit Nepal terug was, maakt dit nu mogelijk'. Deze put zal eveneens bij een schooltje geplaatst worden.
Van de voortgang hiervan zal ik jullie ook op de hoogte houden. Hierbij een foto van wasbak en de kranen.
Natuurlijk allen die een steentje hebben bijgedragen heel veel dank namens de kids in Nepal.

Ga naar homepage

toilet in aanbouw

Februari  2007

TIKHAULI en toilettenbouw
We hebben weer veel te vertellen maar laten we met het laatste beginnen. We zijn in Tikhauli geweest waar +-250 mensen wonen zonder wc. Drie weken geleden hebben we de materialen geleverd en we verwachtten dat ze al klaar zouden zijn, maar nee. Grote teleurstelling. Daarom gingen we toch maar een keer kijken: inspectie.
Gelukkig was Purna (een lid van het Nepalese comitee) erbij. Er bleek inderdaad weinig tot niets gedaan. We liepen door het dorpje van wc naar wc, alle aanwezigen van het dorp volgden ons. We waren echt boos, want we dachten dat ze blij zouden zijn met ons sponsorgeld, we wilden graag helpen.
Maar gelukkig kon Purna op z’n Nepalees duidelijk maken dat het zo niet kon.
Ze krijgen nog een week, en dan is er weer inspectie. We vinden het vervelend dat we zo moeten werken, maar dit is waarschijnlijk de enige manier om waar voor je geld te krijgen.

CHEPANG
We zijn met een gehuurde jeep naar de heuvels van de Chepang gegaan. De weg wisten we niet precies, daarom zijn we af en toe fout gereden. Op een gegeven ogenblik stond de jeep stil; hij was kapot. De chauffeur kon hem gelukkig repareren. We waren op de goede weg  en we kwamen langs een Maoïstenkamp. Echt een groot gebied, omheind en met uitkijktorens. Het voelde niet echt lekker. Ze hebben de wapens wel in moeten leveren, maar je weet maar nooit. Ook willen ze nog steeds geld. Hier leven ongeveer 8000 oud-strijders.
Uiteindelijk kwamen we bij het gebied aan waar we moesten gaan lopen, de jeep kon niet meer verder. Eerst kwamen we bij een plaats waar toekomstige toeristen zouden kunnen slapen. Het was niet meer dan een bed, een pomp en buiten een kookpot.
Toch willen ze proberen om toeristen te trekken. Wat is dit gebied arm!
Een vrouw (een ware klimgeit) leidde ons naar de hutjes in de bergen. De tocht kostte heel wat energie. En wat een verschrikkelijk hard leven hebben deze mensen.
De hutjes zijn heel klein, ze slapen rond de kookpot. Ook de kinderen liggen bij het vuur. Alles gaat omhoog en omlaag, op het hoogste gebied woonde een meisje van 17 jaar. Ze had al een kind die in een zak lag, vastgebonden tussen twee palen. Dat was de wieg. Je zal er maar zo afgesloten wonen, zonder water, verschrikkelijk. Als er al een kip was, werd hij vastgebonden aan zijn poten, anders zouden ze ook die nog kwijtraken. We moeten nog maar eens kijken of we deze mensen kunnen helpen.

VISSERSDORP
De mensen die in deze ‘betonnen hutjes’ wonen, woonden vroeger onder zeiltjes en lappen bij de rivier. Voor hen is zo’n betonnen huisje een grote vooruitgang, maar alles was zwartgeblakerd door het open vuur. Ze slapen ook zo op de vloer, onder een deken. Buiten wordt er gekookt, overal ligt hout.
Waar het vandaan komt??
En ontzettend veel kinderen, groot en klein. In lompen, met het vuil vastgekoekt. Toch was er wel een pomp, het zou dus anders moeten kunnen.
Maar waarom lukt het ze toch niet?
Op de muur bij het eerste huisje, stond wel voorlichtingsmateriaal getekend.
Men probeert ze dus echt te helpen en wijzer te maken. Deze armoede is echt verschrikkelijk.

DAN IETS LEUKS:
We zijn uitgenodigd bij Ram, een hotelhouder uit het dorp. We kwamen aan in een prachtig resort, tafel buiten op z’n niet-Nepalees geweldig gedekt. We zaten dus heerlijk buiten in het zonnetje, bij een geweldige gastheer. We kregen eerst wat te drinken, en toen werd de soep opgediend. En toen zagen we opeens diverse fotografen met enorme lenzen op ons gericht. Een gekke gewaarwording. En nóg hadden we het niet door. Na de soep kregen we een heerlijke Westerse patat met kip, maar onze gastheer at de Nepalese Dal Bhat. Opeens ging hij naar binnen. De fotograaf stond overal: op het dak, achter de bosjes, voor ons, achter ons, en toen werd het wel duidelijk. Hij vertelde dat hij een nieuwe folder aan het maken was, en graag blanke mensen op de foto wilde.
Dus zaten we na het eten voor een hotelkamer met een kopje koffie en lagen we later te zonnen in de zonnestoelen op het grasveld. Misschien kunnen we nog een folder meenemen, en kunnen we reclame maken voor zijn tocht met olifanten in de jungle.

DE BLINDENSCHOOL:
Leon (onze vrijwilliger) is heel enthousiast les aan het geven op de mondharmonica bij blinde kinderen in de buurt. Zij wonen in een hostel, naast de overheidsschool. Wat was dát leuk om te zien, hij doet het echt heel goed. En wat is het moeilijk! Elk kind zat heel geconcentreerd mee te tikken op de knie, en Leon gaf de maat aan met een lepel op een beker. Het bleek een van de weinige afleidingen te zijn voor deze kinderen. We hebben er echt mooie foto’s van.
Naast de school was de bibliotheek, daar mochten we ook even in. Ze hebben daar een televisieruimte, waar de kinderen van de omgeving één keer in de week tv mogen kijken. Daarnaast is er ook een spelotheek, daar kunnen kinderen met speelgoed spelen en het lenen, maar er staat nagenoeg niets in de kastjes. We mochten ook bij de boeken kijken. Engelse boeken (sommige van 50 jaar oud), studieboeken (ook behoorlijk oud) en enkele kinderboeken. Al met al: de eerste opzet is er.

VROUWEN:
We zijn ook nog enkele keren bij de womens-group geweest. Wat zijn deze vrouwen enthousiast en wat zetten ze door. De leider van het project, David, is ook heel trots op ze. Hij zegt: “Wil je een volk helpen, moet je bij de vrouwen beginnen. Zij bepalen de toekomst!”
Wij zijn het met hem eens.
Als er een vrouw te laat komt moet ze een liedje zingen. Dit is toch om ze een idee te geven dat de les op een vast tijdstip moet beginnen. Nou, Anneke en ik hebben ook gezongen. “Zeg ken jij de mosselman” en klappen erbij. Ze vonden het geweldig. We moesten het Nepalese ABC meeleren en dat is heel moeilijk, want veel klanken lijken op elkaar. Anneke kon het erg goed, ik gooide alles door elkaar. Dan zien ze dat ook voor ons een taal leren moeilijk is.

DE OOGST:
Op het ogenblik zijn veel mensen op het land de mosterdoogst aan het binnenhalen. Alles gebeurt met de hand, vrouwen snijden de planten, maken er hopen van en deze worden op hun hoofd naar huis gebracht. Af en toe werken mannen mee. Daarna moet het mosterzaad eruit gehaald worden, dit gaat op verschillende manieren. Soms legt men de oogst op de weg, iedereen loopt en rijdt eroverheen en zo wordt het zaad eruitgetrild. Ook zie je vrouwen op de binnengebrachte hopen slaan om het zaad eruit te krijgen. En heel bijzonder: op een oppervlakte van 6 bij 6 lagen overal mosterplanten en een trekker was als een gek rondjes aan het rijden. Ook dit is dus een manier.

Dit is onze laatste nieuwsbrief, jullie zijn voorlopig op de hoogte. En thuis komt de rest van onze verhalen.
Heel veel groetjes aan ieder!

Anneke & Ida.
(op foto rechtsboven: toilet in aanbouw)

ga naar homepage

Met een medisch team naar Nepal 
Voor de derde keer mocht ik eind oktober jl. naar Nepal, dit keer als teamlid van de Stichting Medical Checks for Children (MCC) onder leiding van Karlien Bongers, chirurg. Met deze stichting ben ik in contact gekomen via Ines von Rosenstiel, kinderarts in het Slotervaart ziekenhuis. Karlien Bongers en Ines von Rosenstiel hebben de MCC samen body gegeven. Er ontstond samenwerking doordat onze Stichting het kinderhuis als locatie voor de checkups aan kon bieden en wij zo de armste kinderen uit de omgeving een kans konden bieden zich medisch te laten checken. Dit keer werd gecheckt in Sapana Village lodge (vlak bij het kinderhuis) en in de plaatsjes Hardi en Kumrose. Het checken in ons kinderhuis kon helaas door omstandigheden niet doorgaan. "Onze" kids zijn naar Sapana village gekomen voor de check-up.
Hoe gaat zo'n check-up:
Het team in Chitwan bestond dit jaar uit 6 artsen/specialisten en 6 niet artsen. De check-ups werken als een soort carrousel model bestaande uit meerdere stations t.w.: inschrijving, meten en wegen, meten bloeddruk/saturatie en temperatuur, urinecontrole, Hb meting, lichamelijk onderzoek, medicatie uitgifte en invoeren gegevens in de computer. Voor uitgebreidere informatie over de werkwijze van MCC verwijs ik graag naar de website van de MCC: www.medicalchecksforchildren.org
Informatie geven over hygiëne en voeding:
Dit keer was er een extra station aan de carrousel toegevoegd nl. het station waar zeep, tandenborstel en tandpasta werden uitgedeeld. Dit is bekostigd uit de opbrengst van de benefiet optredens in Aalsmeer in oktober jl. In Nepal sterft nog steeds 50% van de kinderen door slechte hygiëne (darminfecties en longinfecties) en te eenzijdige voeding. Voorlichting geven over hygiëne, voeding en hoe en waarom de medicijnen in te nemen, is dan ook een zeer belangrijk item tijdens deze missies. Er was door Dhurba Giri (hotelbeheerder van Sapana Village lodge en tevens ontwikkelings/opbouwwerker in dit gebied) gezorgd voor zeer enthousiaste Nepalese studenten, die bij ieder station vertaalwerk deden. Ook Dhubra (en vrienden) en zijn personeel hielpen hierbij uitstekend. Het is erg belangrijk dat de locale mensen zich hiervoor inzetten, om het ook door te blijven geven als het MCC team weer naar huis is. (Zie over het werk van Dhurba Giri de website: www.sapanalodge.com )
Na de eerste dag checken werd al gauw duidelijk dat er wederom veel anaemie voorkomt bij de kinderen in Nepal. Aan al deze kinderen werden ijzer en vitaminetabletten gegeven voor 3 maanden. Over 3 maanden zal wederom een team naar Nepal gaan om het Hb opnieuw te controleren. Wederom bleek goede voorlichting over voeding noodzakelijk. We kwamen erachter dat in de armste gebieden men altijd aan citroenen kan komen, terwijl fruit en groente voor velen te duur is. Dat werd het stokpaardje om te vertellen de dagen die volgden. Advies: iedere dag 1 citroen uitpersen, vermengen met water en suiker en dagelijks 1 glas hiervan drinken. Dan krijgen de kinderen voldoende vit. C binnen. Uit de groeicurven bleken ook veel kinderen te klein te zijn voor hun leeftijd (< P3). Van al deze kinderen werd dit keer ook de urine getest. Er bleken aardig wat kinderen met protheïnurie te zijn. Al deze kinderen kregen een verwijsbrief mee voor het dichtstbijzijnde ziekenhuis in Barahtpur waarmee de stichting MCC contacten onderhoudt. Deze kinderen zullen daar verder onderzocht worden op eventuele nierproblematiek.
Persoonlijke ervaringen: de kinderen in het kinderhuis.
Ik was al een dag eerder dan het team aanwezig in Sapana Village om e.e.a. voor te bereiden en om de kinderen van ons kinderhuis eerst weer te zien. Fantastisch weerzien was dat. We hebben samen tekeningen gemaakt over handen wassen, die bij de checkups werden opgehangen en het “handenwasliedje” ingestudeerd. Ze waren best trots dat zij het aan andere kinderen mochten leren. Zelf ben ik 2 dagen langer in Chitwan gebleven dan de rest van het team. Ik kon me toen wat langer bezighouden met de kinderen en Dilkumary. Ook Rob, onze vrijwilliger was inmiddels aangekomen. De laatste avond samen Dal bath gegeten en Mila (werknemer van Dhurba) en Dhurba van Sapana village kwamen op bezoek. Mila heeft hele mooie liedjes voor de kinderen gezongen, waarbij hij zichzelf begeleidde op zijn gitaar. De kinderen hebben genoten. Heerlijk om te zien dat ze het goed doen. Wel was er wederom ook bij enkele kinderen in ons huis anaemie vastgesteld. Hierover is met Dilkumary en Naresh gesproken. Ze zullen toch wat meer vit.C en ijzerhoudende groenten moeten gaan krijgen.
Het afscheid was ontroerend en niet zo gemakkelijk. Hopelijk zal ik ze volgend jaar weer kunnen zien.
Bij de checkups:
De eerste 2 dagen van de check-ups heb ik me hoofdzakelijk bezig gehouden met het (letterlijk) in banen leiden van de mensenmassa, zodat de carrousel rustig kon verlopen en ondertussen gaf ik de kinderen en ouders die in de rij stonden voorlichting over handen wassen e.d. Hier heb ik enorm van genoten. Heerlijk om spelenderwijs de kinderen wat te leren. En zij leerden mij het eerste couplet van het liedje over handen wassen in het Nepalees. Dat was natuurlijk lachen geblazen in verband met mijn slechte uitspraak van het Nepalees. Op deze manier werd het lange wachten iets minder onaangenaam voor hen. De 3e en 4e dag had Dhurba het dorpje Hardi uitgezocht om te gaan checken. Met het hele team in de jeep naar dit dorpje toe, waar voornamelijk Tharu mensen wonen, die deel uitmaken van een van de laagste kaste in Nepal. Hier zaten we te checken tussen de koeien en kippen in. Mijn taak was nu computerwerk, afgewisseld door medicijnen uitgifte. De volgende dag nog een ½ dag extra hier gecheckt, waar ik toen de bloeddruk/saturatie- en temperatuurmeting deed. Erg arme en zeer vriendelijke mensen. We werden na de eerste dag checken met het hele team uitgenodigd bij een gezin om een traditionele Tharu maaltijd te gebruiken. Na het eten werd er een Tharu dans opgevoerd. Zeer indrukwekkend. De mensen zijn zo ontzettend dankbaar. Van hun zo weinige bezit delen ze nog uit. “Wat kunnen we hier toch zelf nog veel van leren”, denk ik dan.
Het werk is nooit af:
We zijn hier dus nog een extra ½ dag terug geweest, daar er nog gezinnen waren die niet aan de beurt gekomen waren. Zo hebben we de laatste vrijdag nog een halve dag in Sapana village gechecktt. Tja, dat is ook niet echt gemakkelijk, om toch een keer te zeggen, we stoppen voor vandaag. Karlien Bongers, de missieleidster van MCC was hierin erg goed. Zij weet uit ervaringen in voorgaande jaren, dat nooit alle kinderen aan de beurt kunnen komen. Dat moet je leren accepteren, anders is dit werk niet te doen. Wat een leerschool!
Speciaal voor ons werd een toilet gemaakt:
De een na laatste dag checkten we in een nog armer dorpje, Kumrose, dat tegen de jungle aan ligt. Er was geen toilet en speciaal voor ons werd een gat in de grond gegraven en een zeiltje eromheen gespannen aan stokken, zodat we daarachter onze behoefte konden doen. Het gat was wel wat groot gegraven, zodat enige lichamelijke “yoga soepelheid” vereist was, om niet in het gat te hoeven gaan staan. Het mooie vond ik weer te ontdekken dat dit alles allemaal al erg snel “normaal” werd; hoe simpel kunnen dingen gedaan worden.
Vergeet nooit meer die donkere glimmende oogjes:
In Kumrose heb ik aan de computer gewerkt en wederom bloeddruk, saturatie en temperatuur gemeten. Was wel even wennen om dit laatste als “niet arts” te doen. En toch, het zelfvertrouwen groeide met de dag. Vooral van het meten van de temperatuur, hetgeen gebeurde door het strijken van de thermometer over het voorhoofdje van het kind, raakte ik vaak erg ontroerd, Ik keek de kinderen daarbij dan van heel dichtbij in hun diep donkere ogen, en soms veranderde de huilgrimas in een glimlach. Dan straalde mijn hart en werd ik helemaal warm van binnen. Die ogen van de kinderen zal ik nooit meer vergeten. Het is gewoon waar: de glimlach van een kind, doet je beseffen dat je leeft….. en vooral bij deze kinderen, die zo bitter weinig hebben. Wat was ik blij dat ik die glimlach soms kon opwekken bij hen. Er kwamen dan “ogenschijnlijk” mooie witte tanden tevoorschijn. Ogenschijnlijk, want er is ook bij nogal veel kinderen tandbederf ontdekt. Wie weet zit er nog eens samenwerking met een tandartsenteam in voor de toekomst….?
Ernstig ziek kind kan geopereerd worden:
Bij de dagelijkse avondevaluatie kon ieder zijn ei kwijt om te delen met elkaar. Zo ontstond er na 2 dagen checken in Hardi, even een mineurstemming in het team. Soms blijken kinderen nl. erg ziek te zijn. Vooral voor de artsen is niet altijd even gemakkelijk te accepteren dat daar ter plekke niets aan gedaan kan worden. Je zou al die kinderen mee willen nemen in je koffer om thuis te behandelen. Een van de ernstig zieke patiënten was een meisje van 11 maanden, waarbij een open ductus Botalli ontdekt werd. Een van de specialisten, Beatrijs Bartels, die kinderarts-cardioloog is, dacht dat er sprake zou kunnen zijn van een lekkende hartklep. Dit kind zou zeker geopereerd moeten worden, nadat er een goede diagnose gesteld zou zijn middels een echo. Deze familie had echter niet eens geld genoeg om naar Kathmandu naar het Kanti ziekenhuis (kinderziekenhuis) te reizen, laat staan voor een operatie. Van de opbrengst van de benefietconcerten in Aalsmeer was echter nog geld ter beschikking (na de aanschaf van zeep, tandenborstels e.d. ). In samenspraak met ons Nederlands bestuur van de Stichting van het kinderhuis heb ik besloten om dat geld daarvoor ter beschikking te stellen. Aalsmeer, en alle andere sponsors, wederom bedankt.
Druppel op een gloeiende plaat?:
Dit ene ernstig zieke kind te helpen, lijkt een druppel op een gloeiende plaat. Toch is dit een welgemikte druppel, zoals een Nederlandse leraar die ik onderweg ontmoette en die veel in Nepal werkt, dat noemde.
Samen zijn we sterk:
En zo zijn er meerdere welgemikte druppels gevallen deze week. Door wat we aan de kinderen en hun ouders in Nepal hebben kunnen geven en door wat we van deze kinderen zelf en van elkaar als team hebben kunnen leren. Zo ervaar ik het althans. Ik had het voor geen prijs willen missen, Nogmaals dank aan allen die dit hebben mogelijk gemaakt, niet in de laatste plaats de 2 kanjers van de Stichting MCC, Karlien Bongers en Ines von Rosenstiel. Ik hoop dat we als Stichting Ketaaketighar van het kinderhuis een goede samenwerking kunnen blijven houden en dat ik nogmaals de gelegenheid zal krijgen om in jullie team mee te mogen werken. Zo wil ik ook dank zeggen aan Dhurba Giri en zijn team medewerkers in Nepal. Ik hoop dat we ook met hen mogen blijven samenwerken. Want samen zijn we sterk in het bevorderen van een betere toekomst voor de kinderen in Nepal. En daar gaat het tenslotte allemaal om. Kijk vooral nog even op de beide websites:
www.medicalchecksforchildren.org
www.sapanalodge.com (waarschijnlijk nog in bewerking)

Voor verslagen over de MCC in voorgaande jaren, vraag de webmaster (v.a. maart 08 Maria Perquin)
 

Ga naar homepage

Endelijk was het zover...ons feest ter ere van ons 30-jarig huwelijk. De droom die in augustus op de Lofoten gedroomd werd, wordt vanavond verwezenlijkt. Het organiseren is al een feest op zich. Alles lijkt van een leien dakje te gaan. De muziek, hoe kan het ook anders, wordt verzorgd door SAS, Saskia en Monique. Twee muzikale dochters van mijn vriendin. Saskia is precies op deze dag jarig en muziekvrienden Bart en Wieger versterken het instrumentale gedeelte met gitaar. Ook zangeres Merel wil komen zingen, maar haar vaste gitaarpartner is afwezig. Het "toeval" speelt met het lot. Merel komt zingen en vindt in Eric Esche, welke na een lange zoektocht naar een goede begeleider voor haar,  de reddende engel blijkt te zijn. Ze kennen hetzelfde repertoire! Wat hier vanavond gebeurt, daar kun je als muzikant alleen maar van dromen, lijkt mij. Een bruisend stel mensen op het podium, dat met z'n allen het enthousiaste publiek trakteren op top muziek en spontane verbroedering.
De diapresentatie door Eric wordt met aandacht gevolgd en ik heb mensen gezien, die er eens goed voor gaan zitten. Deze voorlichting wordt zo gewaardeerd en iedereen weet waar hun donatie naartoe gaat.
Met een buffet van restaurant Himalaya waant ieder zich in aziatische sferen.
Nagenietend van het vele goeds treft men bij het weggaan een steen aan begeleid door een dankje-wel-kaartje waarop de toepasselijke tekst van Bram Vermeulens liedje: Ik heb een steen verlegd in een rivier op aarde. Daar, waar het allemaal begon vanuit rust, ruimte en natuur. De donatie van E 1.100.-- overhandigen we graag in de Decembermaand. Wij hebben in alles genoten van ons feest.
Hartelijke groeten van Jaap en Engelien
 

Ga naar homepage

In totaal is er in het afgelopen jaar en nog een deel in dit jaar ongeveer 8000 euro gedoneerd. Hierbij is op 31 maart jl. nog een bedrag van 1500 euro opgebracht middels het feest van Lia uit Amsterdam, die 65 jaar werd en in plaats van cadeaus aan haar gasten een donatie voor Nepal heeft gevraagd.
Een geweldig gebaar.
Zoals al enigszins bekend was, zal een deel van dit totaalbedrag besteed gaan worden aan een betere hygiëne. Inmiddels is besloten om toiletten te gaan bouwen en wasplaatsen. André heeft ongeveer 10 km van Sauraha vandaan, waar Sambu, een van de kinderen uit ons Chitwan house gewoond heeft, ontdekt dat daar op de ongeveer 20-25 gezinnen, geen enkele toilet aanwezig is. Daar gaan nu zo'n 3 x 5 toiletten en 3 wasplaatsen gebouwd worden. De kinderen spelen er in een poeltje met stilstaand water, zonder dat ze zich kunnen afspoelen, hetgeen uiteraard een bron van bacteriën is. Ook in Sauraha zelf zullen nog zeker toiletten gebouwd moeten gaan worden. Per toilet zal dit ongeveer 100 euro gaan kosten. Verder zal Raj, de locale dokter geholpen worden met betere apparatuur. En uiteraard is de donatie van de fa. De Leeuw nog steeds bestemd voor o.a. zonnepanelen. Dit laatste laat echter in verband met de stakingen in Nepal nogal op zich wachten. Wat nog overblijft van dit totale bedrag, zal als reserve dienen, voor als een van de kinderen uit Chitwan house, of uit het dorp dringend medische hulp nodig heeft.

Nogmaals aan allen, namens André en de kinderen uit Sauraha veel dank.
(Zie voor foto's van het dorpje waar de toiletten geplaatst gaan worden in het foto album bij "latest pictures".)

Ida kwam in Nepal met de mededeling dat haar plaatsgenoten in Lisserbroek 750 euro hadden gegeven voor de medische en hygienische zorg in Sauraha. Daarnaast hadden veel vrienden en bekenden een donatie meegegeven. Ook Anneke had een grote verrassing! Haar werkgever: De Leeuw Adviesgroep B.V. te Rijnsburg had 2500.- euro gedoneerd. Van dit geld willen we zonnepanelen kopen, om zo onze eigen stroom op te wekken. Dit zal dan maandelijks zo'n  35.- euro op de electriciteitrekening kunnen schelen. Ook vrienden, familie, collega's en bekenden hebben haar de nodige giften meegegeven. Op 31 december kregen we een fijn oudejaars bericht. Er was wederom een anonieme schenking van  2500.- gedaan. Wij zijn er heel blij mee want het geld wordt echt goed besteed. We willen al deze mensen nog hartelijk bedanken voor hun gulle gave. En natuurlijk ook de andere sponsors en donateurs, o.a. uit Aalsmeer en omgeving, die ons in het afgelopen jaar weer hebben ondersteund.

Van Ida Dedding uit
Lisserbroek:
Lisserbroek: 40 jaar dorpsraad!
Dit is iets om te vieren. Allerlei activiteiten door het dorp en voor het dorp. Een
feestweek dus en een receptie.
Maar Lisserbroek kijkt verder dan het eigen
dorp. Wij hebben het hier goed, maar er zijn zoveel mensen op de wereld
die..................
Het project in Nepal is voorgedragen om te steunen.Via
een lokale markt heb ik geprobeerd het weeshuis  en de medische post onder
de aandacht te brengen. En met succes.
De opbrengst van de receptie was 750
euro. Een geweldig bedrag. Lisserbroek bedankt!

Een vriendin met haar man heeft
een tuinparty gehouden voor vrienden. Wij hebben foto's en informatiemateriaal
over Ketaaketighar laten zien en ook de aandacht gevestigd op de armoedige
omstandigheden van de dokterspost. Ik heb dat ook nog eens met mijn enthousiaste
verhalen toegelicht. De familie wilde geen cadeau's , maar een donatie voor
het goede doel : een medische post in Sauraha. Er is toen € 375,00 binnengekomen
en de familie Borgert heeft dit aangevuld tot € 500,00. 

Donatie van De Leeuw Assuradeuren

De directeur van de De Leeuw Assuradeuren, waar Anneke van Veen werkt, moeten, evenals haar collega's, toch wel erg trots zijn op Anneke. En terecht, want deze maand vertrekt Anneke, samen met Ida Dedding wederom voor 5 weken naar Chitwanhouse. Haar directeur heeft, net als begin dit jaar, een geweldige donatie gedaan. Toen werd er een generator voor ons kinderhuis gerealiseerd door dit bedrijf. Anneke krijgt nu voor het kinderhuis een bedrag van 2500 euro voor nieuwe zonnepanelen. En er volgde nog meer: Anneke werd gevraagd een donatiedoos me te nemen naar een kerstbuffet dat haar bedrijf organiseerde. Voor aanvang van het buffet nam haar afdelingschef het woord en vertelde over Anneke en haar missie naar Nepal. Hij stelde de aanwezigen in kennis van de doos, waarin een donatie voor de kinderen gedaan kon worden. Vervolgens kregen Anneke zelf en daarna de voorzitter van de personeelsvereniging het woord. Deze laatste doneerde nog eens 250 euro vanuit de personeelsvereniging en van door diverse collega’s werd in totaal nog eens 290 euro gedoneerd. Anneke vertelde volkomen verbluft te zijn geweest van deze gebaren.

En ik (Joke) denk: Anneke, jij mag nooit meer weg bij dit bedrijf.

12-01-2006
Van Maria Perquin n.a.v. financieel jaarverslag
Voor een verdere groei van het Chitwanhouse staan vooral duurzaamheid en verdere ontwikkeling van het Chitwanhouse binnen de dorpsgemeenschap centraal. In januari 2006 wordt daarom € 10.000,- overgemaakt naar Nepal. Dit geld zal worden aangewend voor:
- aanschaf en uitbreiding van zonnepanelen  ( € 2.500,-)
- sanitaire voorzieningen in de huidige medische post
- aanleg van een waterleidingsysteem, plaatsen van sanitaire voorzieningen en douches in het dorp. (€ 6.500,-)
- onderhoud Chitwanhouse (€ 1000,-)

Mede afhankelijk van binnengekomen giften, uw steun blijft onontbeerlijk, zal in het voorjaar van 2006 bekeken worden, overigens in goed overleg met het plaatselijk bestuur van Chitwan,    welke (vervolg)werkzaamheden voor financiering in aanmerking kunnen komen.

Wij bedanken u zeer voor het door u in ons gestelde vertrouwen!

01-01-2006
Van Ida en Anneke uit Nepal:
Wij zijn nu twee keer bij de dokter geweest (zie foto dokterspost. De kinderen hebben een soort smet die heel besmettelijk is. Aangezien de apotheek aan huis is, gaan wij altijd weg met div. medicijnen. Met de dokter hebben wij wij afgesproken dat hij een lijst zou maken van zijn wensen voor de praktijk: goed licht, water, een goed afsluitbare medicijnkast een onderzoekstafel etc. Als hij zijn praktijk hygienischer kan inrichten is hij meer een voorbeeld voor de mensen. Samen met Andre gaan we dan beslissen wat er van het gedoneerde geld besteed kan worden. Ook gaan we kijken waar er toiletten geplaatst kunnen worden en eventueel wat douches.

Naar begin pagina

Ga naar begin pagina